Soms is er zo’n moment in je leven dat je weet: dit wil ik ook doen! Dat ondervond Manon Derix uit Herten (43) toen ze met haar dochtertje naar de kinderfysiotherapeute ging. Het besef van dat moment liet haar niet meer los. Hoewel ze al jaren als parketsecretaris bij het Openbaar Ministerie werkte nam ze zich voor om uit te zoeken of ze de overstap naar fysiotherapie kon maken. Na je veertigste nog met een hele nieuwe carrière beginnen gaat echter niet zonder slag of stoot. En zeker niet als je nog een 4-jarige HBO-opleiding moet volgen, een baan hebt en je gezin draaiende moet houden. Toch bokste Manon het voor elkaar. Hoe? Door te luisteren naar haar hart.

De kinderfysiotherapeut triggerde iets bij mij

Manon: “Omdat mijn dochter Sophie te vroeg was geboren ging ik met haar naar de kinderfysiotherapeut in het ziekenhuis. Toen ik daar zat triggerde dat iets bij mij. Wat een mooi beroep! Toch duurde het nog heel wat jaren voor ik daadwerkelijk ging onderzoeken of fysiotherapie iets voor mij was. Eerst werd onze tweede dochter Anne nog geboren. In 2013 verhuisde het Roermondse Parket naar Maastricht en volgden er ingrijpende hervormingen. Door die reorganisatie ging ik mezelf afvragen wat ik wilde. De tijd was rijp om mijn besluit van jaren daarvoor ook echt uit te voeren.”

Geen overhaaste beslissing

“Via een collega kwam ik bij Mia Vergoossen terecht. Ik had weliswaar al redelijk wat voorwerk gedaan, maar ik zocht bevestiging of ik echt het juiste pad had gekozen. Mia reikte me handvaten aan om de juiste beslissing te nemen, zonder iets te overhaasten. Door haar kreeg ik meer rust.” Na de coachingsessies en gesprekken met andere fysiotherapeuten wist Manon het zeker. Ze startte de opleiding fysiotherapie en koos voor de THIM Hogeschool in Nieuwegein. Manon: “Bij het OM gebeurt veel werk achter de schermen, terwijl je als fysiotherapeut juist heel dicht bij de mensen komt, letterlijk. Dat was in mijn stages ook best even wennen. Maar dat persoonlijke, verzorgende aspect is iets wat heel erg dicht bij me staat. Ik was heel blij dat dit tijdens de sessies met Mia werd bevestigd. Het loopbaantraject werd door het A&O Fonds van het Rijk vergoed. De opleiding heb ik zelf betaald.”

Offers

Studeren betekent echter ook offers brengen. Manon: “Vier jaar studeren aan een particuliere opleiding is een flinke investering, qua tijd, maar ook financieel. Dat heeft me er aanvankelijk van weerhouden. Zou ik het allemaal wel redden met mijn werk, ons inkomen en onze twee kinderen? Al deze aspecten hebben we thuis serieus besproken. Mijn man, Jeroen, steunde mij volledig. We regelden de zorg voor de kinderen, financieel lukte het, ik ging langere dagen bij het OM werken om meer verlof te compenseren én kocht extra verlof op. Zo kon ik tijd creëren voor mijn studie.”

Manon startte met de opleiding. Verrassend dat ze toch niet voor kinderfysiotherapie heeft gekozen, maar juist voor geriatrische fysiotherapie, het werken met ouderen. “Dat is een hele leuke doelgroep. Omdat ikzelf ook wat ouder ben maak je wat makkelijker contact dan de jongere collega’s. Op mijn stageplekken voelde het al snel heel vertrouwd. Je bouwt vaak een band op met patiënten. Bij een zorghotel in Valkenburg deed ik oefeningen met een oudere patiënte. Daags erna wilde zij liever met mij werken dan met mijn stagebegeleider. Want we konden “leuker kletsen en het lopen ging ook stukken beter”! Ik had inderdaad haar looppatroon veranderd, iets wat bij haar enorm aansloeg. Gelukkig kon mijn stagebegeleider er wel om lachen.”

Tip van Manon: “Volg je hart”

“Er waren genoeg momenten dat ik er echt doorheen zat en tijd te kort kwam. Het derde jaar was heel zwaar. Ik volgde twee minors. Dan kwam ik pas om 11 uur ’s avonds thuis uit Nieuwegein, om de volgende dag weer vroeg te moeten vertrekken. Dat was een hele stressvolle periode. Ik heb er echt wel een paar keer slecht van geslapen Maar achteraf viel alles op zijn plek. Mijn tip: Overwin die hobbels en volg je hart. Blijf niet vasthouden aan een stukje zekerheid waar je misschien ongelukkig van wordt.”

Manon zit inmiddels in de laatste fase van haar opleiding. Haar baan als parketsecretaris kan ze waarschijnlijk volgend jaar vaarwel zeggen, want er zijn concrete vooruitzichten op een baan als fysiotherapeute. “Ik heb zin in de nieuwe uitdaging!”