In dit voor mij bijzondere jaar, wil ik graag een aantal mensen die ik begeleid heb aan het woord laten. Terugkijkend op de afgelopen 25 jaar heb ik talloze mensen mogen begeleiden en met hun unieke verhalen hebben zij ook mijn leven verrijkt. Deze verhalen zijn vakkundig “opgetekend” door Angela Ross, freelance tekstschrijver. Als derde wil ik jullie laten kennismaken met John Simons.

Mia Vergoossen

Wiskunde is logisch nadenken. Toch was het voor wiskundeleraar John Simons uit Beesel (46) niet zo logisch om voor de klas te staan. Als kind vond hij het best lastig om te presenteren of hardop voor te lezen. Een paar jaar geleden stond hij op een kruispunt in zijn leven. Bevlogen vertelt hij hoe Mia Vergoossen hem hielp de juiste richting te kiezen.

Wat was voor jou de aanleiding om een coachingstraject bij Mia te volgen?

“Ik werkte 16 jaar als bedrijfsleider/werkvoorbereider in de elektrotechniek. De druk op mijn schouders nam echter alleen maar toe. Daar kwam bij dat het bedrijf waar ik werkte ook last kreeg van de crisis. Er was teveel overhead. Mijn werkgever en ik vonden het een goed idee om te onderzoeken of ik wel op de juiste plek zat en wat voor werk binnen het bedrijf bij mij paste. Het was in eerste instantie helemaal niet de bedoeling om te stoppen met mijn werk. Via een consultant, die het bedrijf doorlichtte, kwam ik in 2012 bij Mia terecht.”

Welke rol had Mia bij de koerswijziging in je werk?

“Ik heb een gezin met drie kinderen en de behoefte aan zekerheid weerhield me om verder te kijken. Pas tijdens de sessies met Mia kwam ik op het idee om niet bij mijn oude baas te blijven, maar iets heel anders te gaan doen: wiskundeleraar worden. Ik trad in contact met verschillende scholen. Zo praatte ik met de personeelsmanager van het OGVO (Onderwijsgemeenschap Venlo & Omstreken). Daar kreeg ik een heel positieve reactie. Er was een tekort aan wiskundeleraren én ik zat in een ondervertegenwoordigde leeftijdscategorie. Vervolgens informeerde ik bij Fontys Leraren Opleidingen in Sittard naar een eventuele omscholing. Vanwege mijn hts-opleiding zou ik redelijk veel vrijstelling krijgen. In principe zou ik het in twee jaar moeten kunnen voltooien.

Toch duurde het nog ruim een half jaar voor ik noodgedwongen de knoop doorhakte. Het traject bij Mia was inmiddels al beëindigd. De eerste dag na de bouwvakantie werd mij meegedeeld dat ik weer naar huis kon gaan. Mijn functie was boventallig, ik hoefde niet meer terug te komen. Bij thuiskomst belde ik meteen naar Fontys om de opleiding te starten. Een week later zat ik in de schoolbanken voor de opleiding tot wiskundeleraar. Dat het zo snel kon gaan, was omdat ik dankzij Mia al veel voorwerk had gedaan.”

Wat is je het meeste bijgebleven van het traject dat je hebt doorlopen?

“Bij Mia kwam naar voren dat ik iets in het onderwijs wilde doen en ook iets met kinderen. Ik had daar zelf nog nooit bij stilgestaan. Door bepaalde testen en opdrachten werd het echter steeds duidelijker. Waarom wiskunde? Logisch nadenken, vraagstukken oplossen en abstract denken dat ligt mij wel. Ik was tot het inzicht gekomen dat ik mijn oude functie niet meer wilde, maar dat ik een andere weg moest inslaan. Mia heeft mij die weg gewezen; van de techniek naar het onderwijs. Achteraf had ik misschien eerder die stap moeten nemen. Het in de schoolbanken zitten heeft me niet veel moeite gekost. Ik vond het fantastisch om weer met wiskunde bezig te zijn. Hoewel het wel steeds pittiger werd, omdat ik al tijdens de studie fulltime les gaf.“

Tip van John: je hoeft het niet alleen te doen

“Kijk of iemand je kan helpen bij het zoeken naar ander werk. Je hoeft het niet alleen te doen! Door een loopbaantraject krijg je andere inzichten. Als ik niet bij Mia was geweest dan was ik na mijn ontslag toch weer de techniek in gegaan. Dat was per slot van rekening het enige dat ik kende. Omdat ik het coachingstraject had doorlopen kwam ik na mijn ontslag wat meer beslagen ten ijs en kon ik diezelfde dag nog kiezen voor omscholing.”

En waar sta je nu?

“Tijdens de opleiding liep ik een korte stage op de middelbare school Den Hulster in Venlo. Daarna trok ik de stoute schoenen aan en vroeg of ik er langer mocht werken. Ik werk er nu nog steeds! Ik geef les aan brugklassen, en tweede en derdejaars HAVO/VWO klassen. Iedere dag is anders. De leerlingen zijn allemaal verschillende persoonlijkheden, wat elke dag weer voor een andere dynamiek zorgt. Het lesgeven gaat me gemakkelijk af. Als kind vond ik het lastig om in de klas hardop te moeten voorlezen, of een presentatie te moeten geven. Maar nu gaat dat me juist goed af. Het is erg leuk om de kinderen iets te leren en ze te zien groeien en ontwikkelen. Mooi dat ik daaraan mag bijdragen.”